محيط و شرايط كار
محيط كار در مسأله حفاظت عامل رواني مهمي است در بسياري از كارگاهها ديده شده است كه كثرت حوادث، ناشي از تاثيرات محيط عمومي است. اگر روابط بين كارگر و كارفرما بد باشد يا كارگران از مزد و ساعت كار و يا ساير شرايط كار ناراضي باشند، ميزان حوادث افزايش مي‌يابد، حال آنكه در موقعي كه مناسبات و روابط صنعتي خوب است، عكس اين قضيه صادق مي‌باشد. تدابيري كه به منظور راحتي كارگر اتخاذ مي‌گردد، محيط كار را بي‌خطر مي‌سازد. عدم تأمين شغلي و وضع استخدامي نامناسب يكي از عوامل مسلم وقوع حوادث است اگر كارگران نگران اخراج خود باشند از تعادل روحي لازم برخوردار نيستند و در معرض سوانح قرار خواهند گرفت. رفتار كارگراني كه در محيطهاي كار تميز و منظم كار مي‌كنند‌، با رفتار كارگراني كه در كارگاههاي كثيف نامنظم و انباشته از ادوات و اشغال كار مي‌كنند، فرق كلي دارد و اين امر در بروز حوادث كار بخوبي نمايان مي‌شود، احترام به احساسات و شخصيت كارگر به او آرامش  خاطر مي‌بخشد و اين امر در مورد ايمني او از مهمترين عوامل روحي است در نتيجه موقعي كه كارفرما در مناسبات خود با كارگر دقت بيشتر به خرج مي‌دهد و با او انساني رفتار مي‌كند، كارگر بيشتر از گزند سوانح مصون مي‌ ماند.